طبق قاعده کلی ، وظیفه دعوت از مجامع عمومی را می توان در 3 مرحله ی زمانی شرکت تقسیم نمود :
قبل از تشکیل : موسسین

بعد از تشکیل : هیات مدیره
بعد از انحلال : مدیر تصفیه
موارد بالا قاعده کلی بوده و می توان در حالات ذیل ، مراجع مکلف به دعوت را بررسی نمود :
1. ابتدا هیات مدیره سپس بازرس
2. هیات مدیره یا بازرس
3. دعوت از مجمع عمومی توسط صاحبان سهام
4. دعوت از مجمع عمومی در دوران انحلال
5. مرجع ثبت شرکت ها
در این نوشتار، به بررسی شرایطی که می توان از مرجع ثبت شرکت ها تقاضای دعوت از مجمع عمومی عادی را داشت نمود می پردازیم .
یادآوری می گردد :
مجمع عمومی عادی که بلحاظ کاربرد و عمومیت در مقایسه با مجامع عمومی دیگر از اهمیت بیشتری برخوردار است بطور معمول هر سال یک بار در زمانی که اساسنامه شرکت معین کرده باشد تشکیل و در چارچوب وظایف مقرر و مصرح در اساسنامه ، بحث ، بررسی و اتخاذ تصمیم می نماید . چنانچه هیات مدیره در موعد مقرر، مجمع عمومی را برای تشکیل جلسه سالیانه دعوت نکند بازرس یا بازرسان موظف هستند راساَ به این کار اقدام نمایند و در غیر این صورت سهامداران شرکت که بیش از 15 درصد سرمایه شرکت را در اختیار داشته باشند می توانند از مجمع عمومی برای تشکیل جلسه دعوت به عمل آورند.
برای رسمیت اجلاس مجمع عمومی عادی حضور حداقل بیش از نصف سهامداران دارای حق رای الزامی است . چنانچه در دعوت اول حد نصاب مذکور حاصل نشود جلسه بعدی ( دوم) با حضور هر عده از صاحبان سهام دارای حق رای رسمیت خواهد داشت و مصوبات آن نیز قانونی می باشد منوط به اینکه در دعوت دوم نتیجه دعوت اول ( عدم تشکیل آن ) قید شده باشد. ( ماده 78)
وظایف مجمع عمومی عادی ( سالیانه ) صاحبان سهام به قرار ذیل است :
1- رسیدگی و اتخاذ تصمیم درباره کلیه امور جاری شرکت غیر از آنچه که در صلاحیت مجامع عمومی موسس یا فوق العاده است .
– رسیدگی به ترازنامه و حساب سود و زیان سال مالی قبل و صورت دارایی و مطالبات و دیون شرکت و صورتحساب دوره عملکرد و سالانه شرکت متعاقب استماع گزارش مدیران و بازرس یا بازرسان
– انتخاب مدیران و بازرس یا بازرسان
– تصویب ترازنامه و دستور تقسیم سود بین صاحبان سهام
– تعیین روزنامه کثیرالانتشاری که آگهی ها و اطلاعیه های شرکت تا مجمع عمومی عادی سال بعد در آن انتشار خواهد یافت .

مرجع ثبت شرکت ها
الف : انقضای مدت ماموریت مدیران
به موجب ماده 136 لایحه ، " در صورت انقضای مدت ماموریت مدیران تا زمان انتخاب مدیران جدید، مدیران سابق کماکان مسئول امور شرکت و اداره آن خواهند بود. هر گاه مراجع موظف به دعوت مجمع عمومی به وظیفه خود عمل نکنند هر ذینفع می تواند از مرجع ثبت شرکت ها دعوت مجمع عمومی عادی را برای انتخاب مدیران تقاضا نماید ".
با جمع 3 شرط ذیل می توان از مرجع ثبت شرکت ها تقاضای دعوت از مجمع عمومی عادی را داشت :
1. انقضا مدت ماموریت مدیران
2. عدم دعوت مراجع موظف به دعوت
3. تقاضای هر ذینفع ( نیازی به تقاضای دارندگان حداقل یک پنجم سهامی نمی باشد ).
ب: به موجب ماده 231 لایحه ، در صورت فوت ، حجر یا ورشکستگی مدیر تصفیه واحد که توسط مجمع عمومی انتخاب شده باشد، می توان از مرجع ثبت شرکت ها درخواست دعوت از مجمع عمومی عادی را نمود.

ضمانت اجرای عدم رعایت مقررات قانونی در مجامع عمومی
به موجب ماده 270 لایحه قانون تجارت ، هر گاه مقررات قانونی در تصمیماتی که توسط هر یک از ارکان شرکت اتخاذ می گردد رعایت نشود بر حسب مورد بنا به درخواست هر ذینفع، بطلان تصمیمات مذکور به حکم دادگاه اعلام خواهد شد. لیکن موسسین و مدیران و بازرسان و صاحبان سهام شرکت نمی توانند در مقابل اشخاص ثالث به این بطلان استناد نمایند.
شایان ذکر است ، به موجب ماده 106 لایحه ، اصولاَ الزامی به ثبت تصمیمات مجامع عمومی در مرجع ثبت شرکت ها نیست مگر موارد مصرح در ماده 106 لایحه . برخی از این تصمیمات در صلاحیت مجمع عمومی عادی و برخی در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده است.
1. انتخاب مدیران و بازرس یا بازرسان : مجمع عمومی عادی
2. تصویب ترازنامه : مجمع عمومی عادی
3. کاهش یا افزایش سرمایه و هر نوع تغییر در اساسنامه : مجمع عمومی فوق العاده
4. انحلال شرکت و نحوه تصفیه آن : مجمع عمومی فوق العاده

   


ترتیب ثبت شرکت ها ی خارجی

شنبه 26 بهمن 1398 نویسنده: درسا م |


 
ترتیب ثبت شرکت های خارجی برابر آئین نامه:
در مورد ثبت شرکت های خارجی برابر قانون مصوب سال 1310 شمسی  بطور کلی نکاتی بیان شد ولی چون آئین نامه مربوطه بطور دقیق تر به نحوه ی ثبت و جزئیات آن پرداخته است لذا به توضیح برخی از موارد آن می پردازیم.
ماده 4: آئین نامه مزبور درباره ی ثبت شرکت های خارجی چنین می گوید:
اظهارنامه ی ثبت هر شرکت خارجی یا شعب آن بوسیله شخصی که از طرف شرکت حق امضا در ایران دارد و یا توسط کسی که از طرف شخص مزبور برای این تقاضا وکالت دارد ارائه و تسلیم خواهد شد و برای ثبت هر  شرکت خارجی تقدیم اساسنامه ی ذیل ضروری است.

1-اظهارنامه ی ثبت
2-یک نسخه ی مصدق از اساسنامه ی شرکت
3- یک نسخه ی مصدق از اختیارنامه ی نماینده عمده ی شرکت در ایران و در صورتیکه شرکت چند نماینده مستقل در ایران داشته باشد.یک نسخه ی مصدق از اختیارنامه ی هر یک از آن ها.
4-هرگاه تشکیل شرکت خارجی در ایران بموجب امتیازنامه صحیح و منظمی مقرر گردیده باشد علاوه بر مدارک فوق رونوشت امتیازنامه که به تایید وزارت امور خارجه نیز رسیده باشد باید پیوست شده باشد.
شرایط اظهارنامه و نکاتی که باید در آن درج گردد:
از جمله شرایط اظهارنامه ی ثبت خارجی این است که به فارسی نوشته شده و نکات ذیل در آن درج گردیده باشد:
1-نام کامل شرکت
2-نوع شرکت اعم از سهامی و ضمانتی و مختلط و غیره
3-مرکز اصلی شرکت و آدرس صحیح آن
4-تابعیت شرکت
5-مقدار سرمایه شرکت در تاریخ تقاضا
6-آخرین بیلان شرکت مشروط بر اینکه اساسنامه و قوانین و مقررات کشور اصلی شرکت انتشار بیلان را تعیین کرده باشد.
7-نام مرجع ثبت و تاریخ ثبت شرکت در کشور اصلی
8-نوع فعالیت شرکت که از نوع صنعتی تجاری مالی است.
9-ذکر تایید شعب آن در سایر نقاط ایران
10-تعیین نماینده یا نمایندگان عمده شرکت در ایران
11-اسم و نشانی صحیح شخص یا اشخاصی که مقیم ایران بوده و برای دریافت کلیه ی اطلاعات شرکت صلاحیت دارند.
12-تعهد به اینکه همه ساله یک نسخه از آخرین بیلان شرکت را با توجه به بند 6 به دایره ی ثبت شرکت ها بدهند.
13-امضاء کسانی که حق امضاء دارند به تایید قنسول آن کشور در ایران و یا قنسول ایران رسیده باشد.
برابر قانون ثبت شرکت ها کسانیکه بعنوان نمایندگی یا مدیریت شعبه ی شرکت های خارجی در ایران به امور تجارتی یا صنعتی یا مالی اقدام کرده و قبل از انقضاء موعد تعیین شده درباره ی ثبت آن ها اقدام ننموده باشند به تقاضای دادستان و به حکم محکمه ی ابتدایی تهران،به جزای نقدی از 500 الی هزار تومان محکوم خواهند شد.علاوه بر مجازات نقدی پس از صدور حکم برای هر روز تاخیر به پنج الی پنجاه تومان جریمه نیز محکوم خواهند شد.
هرگاه حکم قطعی شده و تا سه ماه از تاریخ ابلاغ همچنان تخلف ادامه یابد دولت باید از ادامه ی عملیات نماینده یا مدیر شرکت متخلف جلوگیری نماید.
قابل ذکر است یک شرکت خارجی که در یک کشور خارجی به ثبت رسیده،می تواند در ایران دارای شعبه باشد.
برای ثبت بایستی مدارک زیر را به اداره ی ثبت شرکت ها ارائه دهد.(ماده 4 قانون ثبت شرکت ها)
نسخه ی مصدق تصویب مجمع عمومی فوق العاده و یا هیئت مدیره و در صورت تفویض اختیار به هیئت مدیره در مورد تاسیس شعبه در اساسنامه مبنی بر تاسیس شعبه در تهران داشتن قرارداد با یکی از وزارتخانه یا نهادهای انقلابی و یا اجازه از یکی از وزارتخانه ها.
نسخه ی مصدق اساسنامه ی شرکت
نسخه ی مصدق اظهارنامه ی شرکت
وکالتنامه ی مبنی بر تعیین نماینده عمده و اختیارات تفویض شده به آن.
کلیه ی مدارک بایستی به زبان فارسی ترجمه شده باشد و به تایید رسمی مترجمان وزارت دادگستری رسیده باشد مدارک فوق وسیله رئیس اداره به کارشناسان ارجاع می شود کارشناس پس از بررسی کامل جهت پرداخت هزینه حق الثبت به حسابداری ارسال می دارد و حسابداری طبق قانون هزینه مربوط را اخذ می نماید،سپس کارشناسان دستور ثبت آن را صادر می نماید.
پس از ثبت و تهیه شدن آگهی های تاسیس شعبه به امضای رئیس اداره رسیده و پس از اخذ هزینه مربوطه به روزنامه های کثیرالانتشار ارسال و یک نسخه آگهی تاسیس جهت درج در روزنامه رسمی به ذینفع داده می شود.

   


ثبت شرکت ها

شنبه 26 بهمن 1398 نویسنده: درسا م |


هر شرکت تجارتی زمانی معتبر است و از نظر قانونی رسمیت دارد که به ثبت رسیده باشد که درباره ی نحوه ی ثبت شرکت های تجارتی در حال حاضر با قانون و آئین نامه ی مربوطه بشرح ذیل مواجه هستیم:

اول-قانون ثبت شرکت ها
مصوب 11 خرداد ماه 1310 شمسی که شامل ده ماده می باشد و بعداَ اصلاح گردیده است و نکات مهم آن  را به شرح زیر می توان نام برد.
1-هر شرکتی که در ایران تشکیل می شود و مرکز اصلی آن در ایران است ایرانی محسوب می گردد.
2-شرکت های خارجی که بخواهند در ایران به امور تجارتی یا صنعتی یا اداری فعالیت داشته باشند باید در اداره ثبت اسناد تهران به ثبت رسیده باشند و هرگاه در مهلت هایی که به وسیله ی مراجع قضائی تعیین می شود نسبت به ثبت آن اقدام ننمایند به حکم دادگاه علاوه بر محکومیت به جزای نقدی از ادامه فعالیت آن ها جلوگیری خواهد شد.
3-حق الثبت شرکت های ایرانی و خارجی برابر قوانین و مقررات مربوطه خواهد بود.

دوم-آئین نامه ی ثبت شرکت ها
بر اساس قانون ثبت شرکت ها و اینکه در ماده ی 9 آن تصریح گردیده نظامنامه های مربوط به وسیله وزارت عدلیه تنظیم خواهد شد.
اولین آئین نامه آن در 34 ماده تنظیم و از تاریخ 15 خرداد 1310 یعنی پس از تصویب قانون مزبور به موقع اجرا گذاشته شد که نکات جدیدی در آن قید گردیده بود و بعداَ نیز در آن اصلاحاتی بعمل آمد و آخرین اصلاحات درشهریور ماه 1340 انجام گردید که به پاره ای از نکات مهم آن اشاره می گردد.
آیین نامه ی مورد بحث چنین می گوید:
اداره ی ثبت شرکت ها و علائم تجارتی و اختراعات و اداره کل ثبت در تهران از این تاریخ به نام(اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی) نامیده می شود و دارای وظایف زیر خواهد بود.
1-ثبت شرکت های تجارتی ایران در حوزه ی تهران و همچنین ثبت کلیه ی شرکت های تجارتی خارجی در ایران و موسسات غیر تجارتی ایران حوزه ی تهران و ثبت کلیه ی موسسات خارجی در ایران.
2-ثبت علائم تجارتی و اختراعات و نام تجارتی و اشکال و ترسیمات صنعتی
3-ثبت دفتر تجارتی و پلمپ دفاتر تجارتی و غیر تجارتی حوزه ی تهران
و در موارد دیگر آن تصریح گردیده که:
الف)در هر محلی که اداره یا دایره یا شعبه ثبت موجود است برای ثبت شرکت های داخلی و پلمپ دفاتر تجارتی و ثبت نام تجارتی و موسسات غیر تجارتی متصدی مخصوصی از طرف اداره کل ثبت معین خواهد شد.
ب)اداره ثبت شرکت ها در تهران و دوایر ثبت شرکت ها در شهرستان ها در اداره ثبت شرکت نامه قائم مقام دفترخانه های اسناد رسمی می باشند.
ضمناَ در قانون کمیته ای بنام کمیته ی مشورتی نیز مورد توجه قرار گرفته است.
ترکیب کمیته ی مشورتی :علاوه بر وظایفی که به شرح فوق به اداره ثبت شرکت ها محول گردیده است موضوع حمایت مالکیت صنعتی با توجه به نیازمندیها و اوضاع و احوال و مقتضیات اقتصادی کشور و تعهدات بین المللی در جهت تهیه ی طرح ها و آیین نامه های قانونی و اجرایی به کمک کمیته ی مشورتی به عهده ی اداره ی مزبور قرار گرفته است که از نمایندگان وزارتخانه های دادگستری و امور خارجه و بازرگانی و صنایع به شرح زیر تشکیل می شود:
1-اداره حقوقی وزارت دادگستری
2-اداره حقوقی وزارت امور خارجه
3-نماینده وزارت بازرگانی 
4-نماینده وزارت صنایع و معادن
که تشکیل کمیته ی مزبور حسب مورد به دعوت رئیس اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی و یا هر یک از وزارتخانه های مزبور به ریاست اداره ثبت شرکت ها تشکیل و در صورتی که نیاز به حضور نمایندگان سایر وزارتخانه ها و ارگان های مطلع و کارشناسان مربوطه باشد از آنان نیز دعوت به عمل خواهد آمد.
همچنین علاوه بر مطالبی که برابر قانون ثبت شرکت ها بیان گردید در آئین مربوطه موادی راجع به ترتیب ثبت شرکت های خارجی می باشد که به اظهارنامه و اساسنامه و اختیارنامه ی شرکا و شرایط اظهارنامه و نکات مندرج در آن نیز تصریح گردیده است.

   



 
شرکتی که ثبت می کنیم، ممکن است در آینده نیاز به تغییراتی داشته باشد. این تغییرات می تواند افزایش سرمایه شرکت یا کاهش سرمایه شرکت ، تغییر نام شرکا، تغییر موضوع شرکت ، تغییر آدرس شرکت ، تغییر مواد اساسنامه شرکت و یا انحلال شرکت باشد.

کلیه تغییرات و تصمیمات شرکت ها طی مجمع عمومی عادی یا مجمع عمومی فوق العاده و یا در جلسات هیات مدیره انجام می پذیرد. در ادامه، به توضیح بیشتر راجع به این مطلب می پردازیم. علاقه مندان جهت کسب اطلاعات بیشتر در این باره می توانند به مقالات ذیل مراجعه نمایند:

- هزینه ثبت تغییرات شرکت

- مراحل ثبت تغییرات شرکت

- خدمات تخصصی ثبت شرکت فکربرتر

 

مجمع عمومی عادی

مجمع عمومی عادی، مجمعی است که در آن تعیین مدیران انجام می گیرد، حساب های شرکت تصویب می شود، تقسیم سود انجام می گیرد و بازرس یا بازرسان شرکت انتخاب می شوند و معاملات مدیران با شرکت به تصویب می رسد. به طور خلاصه باید گفت در این مجمع هر تصمیمی که متضمن تغییر اساسنامه نباشد اتخاذ می شود. 

در مجمع عمومی عادی، حد نصاب قانونی عبارت است از حضور دارندگان اقلاً بیش از نصف سهامی که حق رای دارند. اگر در اولین دعوت حد نصاب مذکور حاصل نشود، مجمع برای بار دوم دعوت خواهد شد و با حضور هر عده ازصاحبان سهامی که حق رای دارند، رسمیت پیدا می کند، به شرط آنکه در دعوت دوم نتیجه دعوت اول قید شده باشد( ماده 87 لایحه قانونی 1347) . 

در مجمع عمومی عادی تصمیمات با اکثریت نصف به علاوه یک آرای حاضر در جلسه معتبر خواهد بود، مگر در انتخاب مدیران و بازرسان – که اکثریت نسبی کافی است. در انتخاب مدیران، تعداد آرای هر رای دهنده در عدد مدیرانی که باید انتخاب شوند ضرب می شود و حق رای هر رای دهنده برابر حاصل ضرب مذکور خواهد بود. رای دهنده می تواند آرای خود را به یک نفر بدهد یا آن را بین چند نفری که مایل باشد تقسیم کند. اساسنامه شرکت نمی تواند خلاف این ترتیب را مقرر دارد. مجمع عمومی عادی باید حداقل سالی یک بار تشکیل شود و هیئت مدیره یا بازرس می توانند در مواقع ضروری آن را به طور فوق العاده دعوت کنند. 

مجمع عمومی فوق العاده

مجمعی است که انحصاراً صلاحیت دارد اساسنامه شرکت را تغییر دهد. ماده 83 لایحه قانونی 1347 مقرر کرده است : " هر گونه تغییر در مواد اساسنامه یا در سرمایه شرکت و یا انحلال شرکت قبل از موعد منحصراً در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده می باشد " . بدیهی است تغییر سرمایه نیز از مصادیق تغییر اساسنامه است، همان طور که انحلال شرکت یا تغییر موضوع شرکت، تغییر مدت شرکت ( اگر شرکت مدت داشته باشد ) ، تغییر نام شرکت و تبدیل شرکت از مصادیق آن هستند. 

در مجمع عمومی فوق العاده دارندگان بیش از نصف سهامی که حق رأی دارند، باید در جلسه برای تصمیم گیری شخصاً یا توسط نماینده حضور داشته باشند. اگر در اولین دعوت این حد نصاب حاصل نشود، مجمع برای بار دوم دعوت شده و با حضور دارندگان بیش از یک سوم سهام دارای حق رأی رسمیت می یابد و اتخاذ تصمیم می کند، به شرط آنکه در دعوت دوم نتیجه دعوت اول قید شده باشد ( ماده 84 لایحه قانونی 1347 ) . در مجمع عمومی فوق العاده تصمیمات همواره با اکثریت دو سوم آرای حاضر در جلسه رسمی معتبر است. 

قانون گذار، علاوه بر مجامع مؤسس و عادی و فوق العاده، در ماده 93 لایحه قانونی از مجمع دارندگان " نوع مخصوصی از سهام شرکت " صحبت کرده که اگر مجمع عمومی صاحبان سهام بخواهد در حقوق این گونه سهام تغییراتی ایجاد کند، باید موافقت صاحبان آن را جلب کند. موافقت این صاحبان سهام زمانی حاصل می شود که آنان در جلسه خاصی آن تصمیم را تصویب کنند و برای آنکه تصمیم معتبر باشد، لازم است دارندگان نصف این گونه سهام در جلسه حاضر باشند و اگر در این دعوت این حد نصاب حاصل نشود، در دعوت دوم حضور دارندگان اقلاً یک سوم این گونه سهام ضروری است. تصمیمات حضار همواره به اکثریت دو سوم آرا معتبر خواهد بود. از جمله سهام دارای حقوق خاص، سهام انتفاعی است که بعد از استهلاک سرمایه و باز پس دادن مبلغ اسمی سهام به دارندگان سهام ایجاد می شود – که البته در ایران، معمول نیست. قانون گذار برای سهام ممتاز ترتیب دیگری در ماده 42 لایحه مقرر کرده و این در حالی است که سهام ممتاز نیز از جمله سهام دارای حقوق مخصوص به شمار می رود. 

هیئت مدیره

وفق ماده 118 اصلاحیه قانون تجارت : 

جز درباره موضوعاتی که به موجب مقررات این قانون اخذ تصمیم و اقدام درباره آن ها در صلاحیت خاص مجامع عمومی است ، مدیران شرکت ، دارای کلیه اختیارات لازم برای اداره امور شرکت می باشند، مشروط به آنکه تصمیمات و اقدامات آن ها در حدود موضوع شرکت باشد. 

محدود کردن اختیارات مدیران در اساسنامه یا به موجب تصمیمات مجامع عمومی فقط از لحاظ روابط بین مدیران و صاحبان سهام معتبر بوده و در مقابل اشخاص ثالث باطل و کان لم یکن است.

موارد ذیل به عنوان وظایف هیات مدیره در قانون می باشد :

- دعوت از مجامع عمومی ظرف مهلت مقرر در اساسنامه. البته به موجب ماده 121 لایحه، این تکلیف بر عهده رئیس هیات مدیره است. 

- نحوه ی تعیین و تقسیم سود حداکثر تا 8 ماه پس از تصمیم مجمع عمومی راجع به تقسیم سود مشروط بر آن که مجمع عمومی عادی در خصوص نحوه تقسیم سود اتخاذ تصمیم نکرده باشد. 

- تهیه صورت های مالی جهت ارائه به بازرسان برای تقدیم به مجمع عمومی سالیانه 

- سپردن سهام وثیقه به صندوق شرکت 

- تنظیم گزارش سلب حق تقدم سهامداران در خرید سهام جدید شرکت 

- انتخاب مدیرعامل و تعیین حدود اختیارات و حق الزحمه مدیرعامل 

- اصلاح اساسنامه پس از عملی ساختن افزایش سرمایه و اطلاع به مرجع ثبت شرکت ها 

- رسیدگی به تعهدات پذیره نویسان در زمان افزایش سرمایه 

- تقدیم گزارش های مالی شرکت هر 6 ماه یکبار به بازرسان. ( ماده 137 لایحه )

- وضع اندوخته قانونی( ماده 140 لایحه )

- پیشنهاد کاهش یا افزایش سرمایه و در ضمن ارائه گزارش توجیهی به مجمع عمومی فوق العاده 

   



 
شرکتی که ثبت می کنیم، ممکن است در آینده نیاز به تغییراتی داشته باشد. این تغییرات می تواند افزایش سرمایه شرکت یا کاهش سرمایه شرکت ، تغییر نام شرکا، تغییر موضوع شرکت ، تغییر آدرس شرکت ، تغییر مواد اساسنامه شرکت و یا انحلال شرکت باشد.

کلیه تغییرات و تصمیمات شرکت ها طی مجمع عمومی عادی یا مجمع عمومی فوق العاده و یا در جلسات هیات مدیره انجام می پذیرد. در ادامه، به توضیح بیشتر راجع به این مطلب می پردازیم.
 

مجمع عمومی عادی

مجمع عمومی عادی، مجمعی است که در آن تعیین مدیران انجام می گیرد، حساب های شرکت تصویب می شود، تقسیم سود انجام می گیرد و بازرس یا بازرسان شرکت انتخاب می شوند و معاملات مدیران با شرکت به تصویب می رسد. به طور خلاصه باید گفت در این مجمع هر تصمیمی که متضمن تغییر اساسنامه نباشد اتخاذ می شود. 

در مجمع عمومی عادی، حد نصاب قانونی عبارت است از حضور دارندگان اقلاً بیش از نصف سهامی که حق رای دارند. اگر در اولین دعوت حد نصاب مذکور حاصل نشود، مجمع برای بار دوم دعوت خواهد شد و با حضور هر عده ازصاحبان سهامی که حق رای دارند، رسمیت پیدا می کند، به شرط آنکه در دعوت دوم نتیجه دعوت اول قید شده باشد( ماده 87 لایحه قانونی 1347) . 

در مجمع عمومی عادی تصمیمات با اکثریت نصف به علاوه یک آرای حاضر در جلسه معتبر خواهد بود، مگر در انتخاب مدیران و بازرسان – که اکثریت نسبی کافی است. در انتخاب مدیران، تعداد آرای هر رای دهنده در عدد مدیرانی که باید انتخاب شوند ضرب می شود و حق رای هر رای دهنده برابر حاصل ضرب مذکور خواهد بود. رای دهنده می تواند آرای خود را به یک نفر بدهد یا آن را بین چند نفری که مایل باشد تقسیم کند. اساسنامه شرکت نمی تواند خلاف این ترتیب را مقرر دارد. مجمع عمومی عادی باید حداقل سالی یک بار تشکیل شود و هیئت مدیره یا بازرس می توانند در مواقع ضروری آن را به طور فوق العاده دعوت کنند. 

مجمع عمومی فوق العاده

مجمعی است که انحصاراً صلاحیت دارد اساسنامه شرکت را تغییر دهد. ماده 83 لایحه قانونی 1347 مقرر کرده است : " هر گونه تغییر در مواد اساسنامه یا در سرمایه شرکت و یا انحلال شرکت قبل از موعد منحصراً در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده می باشد " . بدیهی است تغییر سرمایه نیز از مصادیق تغییر اساسنامه است، همان طور که انحلال شرکت یا تغییر موضوع شرکت، تغییر مدت شرکت ( اگر شرکت مدت داشته باشد ) ، تغییر نام شرکت و تبدیل شرکت از مصادیق آن هستند. 

در مجمع عمومی فوق العاده دارندگان بیش از نصف سهامی که حق رأی دارند، باید در جلسه برای تصمیم گیری شخصاً یا توسط نماینده حضور داشته باشند. اگر در اولین دعوت این حد نصاب حاصل نشود، مجمع برای بار دوم دعوت شده و با حضور دارندگان بیش از یک سوم سهام دارای حق رأی رسمیت می یابد و اتخاذ تصمیم می کند، به شرط آنکه در دعوت دوم نتیجه دعوت اول قید شده باشد ( ماده 84 لایحه قانونی 1347 ) . در مجمع عمومی فوق العاده تصمیمات همواره با اکثریت دو سوم آرای حاضر در جلسه رسمی معتبر است. 

قانون گذار، علاوه بر مجامع مؤسس و عادی و فوق العاده، در ماده 93 لایحه قانونی از مجمع دارندگان " نوع مخصوصی از سهام شرکت " صحبت کرده که اگر مجمع عمومی صاحبان سهام بخواهد در حقوق این گونه سهام تغییراتی ایجاد کند، باید موافقت صاحبان آن را جلب کند. موافقت این صاحبان سهام زمانی حاصل می شود که آنان در جلسه خاصی آن تصمیم را تصویب کنند و برای آنکه تصمیم معتبر باشد، لازم است دارندگان نصف این گونه سهام در جلسه حاضر باشند و اگر در این دعوت این حد نصاب حاصل نشود، در دعوت دوم حضور دارندگان اقلاً یک سوم این گونه سهام ضروری است. تصمیمات حضار همواره به اکثریت دو سوم آرا معتبر خواهد بود. از جمله سهام دارای حقوق خاص، سهام انتفاعی است که بعد از استهلاک سرمایه و باز پس دادن مبلغ اسمی سهام به دارندگان سهام ایجاد می شود – که البته در ایران، معمول نیست. قانون گذار برای سهام ممتاز ترتیب دیگری در ماده 42 لایحه مقرر کرده و این در حالی است که سهام ممتاز نیز از جمله سهام دارای حقوق مخصوص به شمار می رود. 

هیئت مدیره

وفق ماده 118 اصلاحیه قانون تجارت : 

جز درباره موضوعاتی که به موجب مقررات این قانون اخذ تصمیم و اقدام درباره آن ها در صلاحیت خاص مجامع عمومی است ، مدیران شرکت ، دارای کلیه اختیارات لازم برای اداره امور شرکت می باشند، مشروط به آنکه تصمیمات و اقدامات آن ها در حدود موضوع شرکت باشد. 

محدود کردن اختیارات مدیران در اساسنامه یا به موجب تصمیمات مجامع عمومی فقط از لحاظ روابط بین مدیران و صاحبان سهام معتبر بوده و در مقابل اشخاص ثالث باطل و کان لم یکن است.

موارد ذیل به عنوان وظایف هیات مدیره در قانون می باشد :

- دعوت از مجامع عمومی ظرف مهلت مقرر در اساسنامه. البته به موجب ماده 121 لایحه، این تکلیف بر عهده رئیس هیات مدیره است. 

- نحوه ی تعیین و تقسیم سود حداکثر تا 8 ماه پس از تصمیم مجمع عمومی راجع به تقسیم سود مشروط بر آن که مجمع عمومی عادی در خصوص نحوه تقسیم سود اتخاذ تصمیم نکرده باشد. 

- تهیه صورت های مالی جهت ارائه به بازرسان برای تقدیم به مجمع عمومی سالیانه 

- سپردن سهام وثیقه به صندوق شرکت 

- تنظیم گزارش سلب حق تقدم سهامداران در خرید سهام جدید شرکت 

- انتخاب مدیرعامل و تعیین حدود اختیارات و حق الزحمه مدیرعامل 

- اصلاح اساسنامه پس از عملی ساختن افزایش سرمایه و اطلاع به مرجع ثبت شرکت ها 

- رسیدگی به تعهدات پذیره نویسان در زمان افزایش سرمایه 

- تقدیم گزارش های مالی شرکت هر 6 ماه یکبار به بازرسان. ( ماده 137 لایحه )

- وضع اندوخته قانونی( ماده 140 لایحه )

- پیشنهاد کاهش یا افزایش سرمایه و در ضمن ارائه گزارش توجیهی به مجمع عمومی فوق العاده 

   


شرایط و مراحل ثبت شرکت در نور

چهارشنبه 23 بهمن 1398 نویسنده: درسا م |

در هر شهری بسته به نیازهای اقتصادی و تجاری و تولیدی و با توجه به موقعیت هایی که درآن وجود دارد ، افراد دارای تخصص می توانند در کنار هم شراکت نموده و ایجاد اشتغال نمایند.
شهرستان نور یکی از قدیمی ترین شهرهای استان مازندران می باشد که موقعیت های ویژه ای برای سرمایه گذاری و ثبت شرکت دارد.

این شهرستان سومین شهرستان غرب مازندران از نظر وسعت بوده که با دارا بودن هفت هزار هکتار پارک جنگلی جلگه ای از استعداد بالایی برای جذب سرمایه گذاری برخوردار است.
در این مقاله تلاش نموده ایم تا به شرایط و مراحل ثبت شرکت در این شهرستان بپردازیم.علاقه مندان جهت کسب اطلاعات بیشتر راجع به ثبت شرکت در استان مازندران، می توانند مقالات ذیل را نیز مورد مطالعه قرار دهند:
- ثبت شرکت در مازندران
- ثبت شرکت در ساری
- مراحل ثبت شرکت از " الف " تا " ی"
- تعرفه و هزینه های ثبت شرکت

شرایط ثبت شرکت در شهرستان نور
شرکت های تجاری، خود دارای اقسامی هستند. در طراحی اقسام مختلف و تنظیم مقررات متفاوت آن ها ، مؤلفه های گوناگونی مانند تعداد شرکا، میزان سرمایه آن ها ، میزان امنیت اقتصادی شرکا ، نحوه خروج عضو از شرکت ، میزان مسئولیت شرکای آن ها و ... نقش داشته است. اقسام شرکت های تجاری طبق ماده 20 قانون تجارت از قرار ذیل است :
شرکت سهامی ( شامل سهامی عام و سهامی خاص ) - شرکت های با مسئولیت محدود - شرکت های تضامنی - شرکت های نسبی - شرکت های مختلط سهامی - شرکت های مختلط غیرسهامی - شرکت های تعاونی .
شرکت های فوق بر اساس میزان مسئولیت شرکاء به 4 گروه تقسیم می شوند :
الف- شرکت های سرمایه ای :
در شرکت های سرمایه ای، مسئولیت شرکاء محدود به سرمایه آن ها در شرکت است و شامل شرکت های سهامی ( عام و خاص ) و شرکت های با مسئولیت محدود می شوند.
ب- شرکت های شخصی :
در این شرکت ها، مسئولیت شرکاء نامحدود است و در نتیجه تعهدات مالی شرکت به همه دارایی و اموال شرکاء سرایت می نماید. مانند شرکت های تضامنی و نسبی
ج- شرکت های مختلط :
در این گونه شرکت ها، مسئولیت بعضی از شرکاء محدود به سرمایه آن ها و مسئولیت عده دیگر نامحدود است که شرکاء دسته اول را شرکای عادی و شرکاء دسته دوم را شرکای ضامن می گویند. مانند شرکت های مختلط سهامی و شرکت های مختلط غیرسهامی .
د- شرکت های کمیتی :
در شرکت های کمیتی که با هدف رفاه اعضاء تشکیل می شود، تعداد شرکاء زیاد بوده و هیچ مسئولیتی نیز ندارند ، مانند شرکت های تعاونی تولید و مصرف، اعتبار ، وام و روستایی .

در ثبت انواع شرکت های تجاری ، به موارد ذیل توجه داشته باشید :
- برای ثبت هر یک از انواع شرکت، تعداد متفاوتی از شرکا لازم است. لازم به ذکر است، حداقل تعداد اعضا برای شرکت سهامی عام 5 نفر ، برای شرکت تضامنی ، نسبی ، مختلط غیرسهامی و با مسئولیت محدود 2 نفر، برای شرکت سهامی خاص و شرکت مختلط سهامی 3 نفر و برای شرکت تعاونی 7 نفر می باشد.
- چند شرکت با هم می توانند بدون وجود اشخاص حقیقی شرکت مستقلی ثبت نمایند.
- دارا بودن سوء پیشینه اشخاص مانعی جهت ثبت شرکت نیست فقط نمی توانند جزء هیئت مدیره ، مدیرعامل و بازرسین شرکت باشند.
- چنانچه موضوع فعالیت شما نیازمند مجوز باشد اخذ این مجوز از ارگان های مربوطه الزامی می باشد.
- حداقل سرمایه جهت ثبت شرکت صد هزار تومان است . با این حال مبلغ سرمایه اولیه تا حدودی نشانه ای از اعتبار شرکت است.
- حداقل سن برای ثبت شرکت 18 سال است.

مدارک لازم جهت ثبت شرکت
این مدارک درقالب های ثبتی مختلف متغیر می باشد اما بعضی از این مدارک به صورت یکسان می باشند که عبارتند از :
- مدارک هویتی اعضاء هیئت مدیره و سهامداران ( کپی برابر اصل شناسنامه و کارت ملی )
- امضای اقرارنامه عدم اشتغال در سازمان های دولتی توسط کلیه اعضای هیات مدیره
- مدارک تحصیلی مورد نیاز برای موضوعاتی که نیاز به مدرک تحصیلی دارند.
- مجوز فعالیت برای موضوعاتی که ملزم به ارائه مجوز می باشند.
- گواهی سوء پیشینه
- انتخاب اسامی مورد نظر برای شرکت به ترتیب اولویت
- تعیین موضوع فعالیت شرکت
- تعیین میزان سرمایه شرکت
- تعیین سهامداران و میزان سهام آن ها
- تعیین صاحبان امضاء در شرکت
- آدرس محل فعالیت شرکت

مراحل ثبت شرکت
جهت انجام امور ثبت شرکت در نور لازم است که پروسه اداری ثبت شرکت انجام شود. این مراحل از قرار ذیل است :
- فراهم نمودن مدارک لازم
- تنظیم اوراق ثبتی و ثبت نام در سامانه اداره ثبت شرکت ها
- ارسال اوراق از طریق پست به اداره ثبت شرکت ها
- بررسی مدارک توسط کارشناس مربوطه
- صدور آگهی تاسیس در صورت بلامانع بودن صدور آگهی
- ارسال آگهی جهت انتشار در روزنامه رسمی
- انجام امور مالیاتی و تشکیل پرونده دارایی، اخذ کد اقتصادی و پلمپ دفاتر تجارتی پس از ثبت شرکت

   


 
یکی از مباحث مهم پیرامون ثبت شرکت ، " شرکت های غیرفعال " است. شرکت ها می توانند پس از ثبت شرکت، هیچ گونه فعالیتی نداشته باشند اما موظف اند هر سال اقداماتی انجام دهند تا مشمول جریمه مالیاتی نشوند. 

در ذیل به بیان ضوابط و نکات شرکت های بدون فعالیت می پردازیم . خوانندگان محترم جهت کسب اطلاعات بیشتر در این رابطه می توانند با همکاران ما در موسسه حقوقی فکر برتر تماس حاصل نمایند و یا به مقالات ذیل مراجعه کنند :

- نحوه اعلام عدم فعالیت شرکت

- نکاتی راجع به شرکت هایی که فعالیت ندارند

• شرکت های غیرفعال چه مواردی را باید در نظر داشته باشند؟

1- همان طور که می دانیم ، شرکت ها طی 2 ماه از تاریخ ثبت مکلف هستند نسبت به تشکیل پرونده دارایی و پرداخت دو در هزار اقدام نمایند. در غیر این صورت مشمول جریمه مالیاتی شده و به میزان دو برابر مالیات ابتدایی یعنی چهار در هزار جریمه می شوند. جهت تعیین حوزه مالیاتی و تشکیل پرونده دارایی باید به نزدیک ترین اداره امور مالیاتی مربوط به شرکت ها مراجعه نمایید و در محدوده منطقه پستی آدرس شرکت، تشکیل پرونده دارایی دهید. 

بدون تعیین حوزه مالیاتی، شرکت قادر نخواهد بود در پایان سال مالی، فعالیت یا عدم فعالیت خود را به اداره دارایی ارائه نماید که این امر مشکلات مالی بسیاری را برای شرکت در پی خواهد داشت. 

2- کد اقتصادی شرکت نیز باید تعیین شده باشد و این موضوع ربطی به عدم فعالیت آن ندارد. با کد اقتصادی حوزه مالیاتی مشخص می شود و تمام اسناد به همان حوزه مالیاتی باید ارسال گردد.

3- زمانی که شرکت به ثبت رسیده اما فعالیتی ندارد مدیر عامل شرکت یا نماینده قانونی وی موظف خواهد بود در پایان سال مالی و در تاریخ 31/ 4 هر سال به حوزه مالیاتی شرکت مراجعه و نسبت به تسلیم اظهارنامه مالیاتی سفید اقدامات لازم را انجام دهند. 

4- چنانچه اعلام عدم فعالیت شرکت، خارج از مهلت مقرر ( یعنی 4 ماه اول سال ) باشد شرکت مشمول جریمه مالیاتی خواهد شد. برای مثال عدم فعالیت سال 89 ( اول فروردین تا آخر اسفند 89 ) تا 31 تیرماه 90 و با تسلیم دفاتر مالی و اظهارنامه مالیاتی عدم فعالیت شرکت صورت می پذیرد. 

5- عدم فعالیت شرکت می بایست به طور دقیق و مشخص به صورت کتبی و با مهر و امضا مدیر عامل شرکت به حوزه مالیاتی مربوطه ارسال شود. 

6- در نامه کتبی که به اداره مالیات برای اعلام عدم فعالیت ارسال می شود باید مواردی چون نام شرکت، شماره ثبت ، کلاسه پرونده ، تاریخ عدم فعالیت قید گردیده و به مهر و امضا مدیرعامل شرکت هم برسد. 

7- چنانچه فاکتور خرید و فروشی در تضاد با مدارک ارائه شده توسط شرکت های بدون فعالیت به اداره مالیاتی ارائه شود، شرکت های بدون فعالیت مشمول جریمه های سنگین مالیاتی می شوند. 

8- صاحبان مشاغل اشخاص حقیقی نیز از این قاعده مستثنی نبوده و آن ها نیز می بایست عدم فعالیت خود را به واحد مالیاتی مربوطه ارائه دهند.

9- برای هر سال مالی باید اقدام به اعلام عدم فعالیت کرد، به بیانی دیگر اعلام یک بار عدم فعالیت شرکت برای کل حیات شرکت کفایت نمی کند. 

10- اظهارنامه های ارزش افزوده باید به صورت صفر در مهلت مقرر تحویل داده شوند. 

11- در صورت قید آورده نقدی در اساسنامه ، باید در حساب بانکی و در اظهارنامه عملکرد نیز این موضوع منعکس گردد .

12- پلمپ دفاتر تجاری از دیگر تکالیف اشخاص حقیقی و حقوقی فاقد فعالیت می باشد. توجه داشته باشید که پلمپ دفاتر تجاری ارتباطی به فعالیت یا عدم فعالیت شرکت ندارد. در صورتی که شرکت فعالیتی هم نداشته باشد جهت اعلام عدم فعالیت خود به دارایی، باید فاتر پلمپ شده خود را به صورت سفید یا خالی به حوزه دارایی شرکت تسلیم نمایند. 

13- در صورت عدم فعالیت ، از هرگونه خرید و فروش توسط اعضا به نام شرکت خودداری گردد، زیرا خریدهای شخصی نیز به عنوان فعالیت شرکت محاسبه می شود. 

14- خرید تجهیزات هر چند جزئی برای انجام فعالیت در سال بعد جزو فعالیت های شرکت محسوب می شود و قابل رهگیری است . 

15- شرکت های غیرفعال اگر قوانین مربوط به شرکت های غیرفعال را به طور کامل رعایت کنند مالیاتی به آن ها تعلق نمی گیرد. 

16- اعلام عدم فعالیت شرکت ناظر به گذشته می باشد و نمی توان نسبت به آینده یا سال مالی بعد اعلام عدم فعالیت نمود. 

   


 
به موجب ماده ی اول قانون ثبت علائم و اختراعات مصوب اول تیر ماه 1310 شمسی ،علامت تجارتی عبارت از هر قسم علامتی است اعم از نقش،تصویر،رقم ،حرف ،عبارت ،مهر،لفافه و غیر آن که برای امتیاز و تشخیص محصول صنعتی ،تجارتی یا فلاحتی اختیار می شود.
نام و نشان تجاری ، نام یا نمادی متمایز (  مانند لوگو ،برند ،علامت تجاری یا طرح زمینه  ) برای شناسایی کالاها یا خدمات از یک فروشنده یا یک گروه از فروشندگان است که برای متمایز نمودن کالاها از کالاهای رقبا به کار بسته می شود.بالابردن قدرت  نام و نشان تجاری جهت متمایز ساختن ، به طور تاثیر گذاری می تواند مزایایی نظیر افزایش قصد خرید،هزینه ها ی کمتر ،افزایش فروش ، اولویت بندی های قیمت و وفاداری و احساس رضایت  مشتری در  محصولات و خدمات   را ایجاد نماید.

در این راستا حفاظت قانونی از برند از گام های اصلی برای ایجاد یک برند قدرتمند است . شرکت هایی که دارای علائم و اسامی تجاری ثبت شده می باشند عملاَ در مقابل خط مشی های رقبا بیمه شده اند. ثبت برند تضمین می کند که مشتریان می توانند محصولات را از یکدیگر تشخیص دهند و شرکت ها را نیز تشویق می کند تا در حفظ یا بهبود کیفیت محصولات سرمایه گذاری کنند .از طرفی دیگر ثبت یک برند فواید و آثار بسیاری از جمله حق استعمال انحصاری علامت تجاری  را به همراه دارد که به موجب آن از عرضه ی کالاهای مشابه توسط اشخاص ثالث تحت علائم تجاری که عین یا به طریق گمراه کننده ای مشابه علامت تجاری دیگر هستند جلوگیری می گردد.به طوریکه ماده ی 2 قانون ثبت علائم و اختراعات مقرر داشته است که: «حق استعمال انحصاری علامت تجارتی فقط برای کسی شناخته خواهد شد که علامت خود را به ثبت رساند. »
حال با توجه به اهمیت ثبت برند به دنبال آن این سوال اساسی پیش می آید که چگونه می توان یک برند راثبت کرد؟ آیا خود ما نیز قادر به ثبت برند هستیم؟ در پاسخ به این سوال باید بگوییم تا زمانی که یک محصول یا خدمت دارای وجه ممیزه ی مشخصی نباشد ، می توان به سادگی آن را برند نمود و این برند را به گونه ای پایدار داشت .برای این منظور می بایست کلیه ی مدارک لازم قانونی فراهم باشد و با رعایت کامل مقررات ،مراحل قانونی ثبت آن طی شده باشد.
امروزه با توجه به ایجاد سیستم جدید اینترنتی ،  تمامی افراد می توانند پس از اسکن مدارک و انجام مراحل اینترنتی از طریق سامانه ی اینترنتی   اقدام به ثبت برند نمایند.این سامانه جهت ثبت علائم تجاری در نظر گرفته شده است وپیگیری های مربوط به  اظهارنامه نیز از طریق همین سامانه ، بخش ثبت انواع درخواست(رفع نقص،پرداخت حق الثبت،تمدید،انتقال و ...)امکان پذیر است.
بررسی اظهارنامه صرفاً بر اساس اولویت زمان ثبت آن ها در سامانه می باشد و حضور متقاضیان محترم در اداره تاثیری در فرآیند انجام کار ندارد.پس از تکمیل فرم مربوطه توسط متقاضی  در سامانه، اداره ی مالکیت صنعتی  ،اظهارنامه را از لحاظ انطباق با شرایط و مقررات مندرج در این قانون بررسی می کند و در صورتی که علامت را قابل ثبت بداند ، اجازه ی انتشار آگهی مربوط به آن را صادر می کند و چنانچه در مدارک ارسالی و یا تنظیم محتوای اظهارنامه نقصی وجود داشته باشد ابلاغیه ی رفع نقص می فرستد و اگر در عنوان و یا تصویر علامت ،الزامات قانونی رعایت نشده باشد یا اینکه پس از بررسی مشابه و یا عین علامت درخواستی برای کالاهای مورد نظر شما، قبلاً به نام شخص دیگری ثبت شده باشد ابلاغیه ی رد اظهارنامه صادر می شود .حالت دیگر نیز  ممکن است زمانی پیش آید که بخشی از کالاها و یا خدمات  قابل ثبت نباشد که در این صورت ابلاغیه ی رد بخشی از موارد خواسته شده در اظهارنامه را خواهد فرستاد.
مدارک لازم جهت ثبت علامت تجاری عبارتند از:
شخص حقیقی:
1)کپی شناسنامه
2)کارت ملی
3)کپی کارت بازرگانی(در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد)
4)کپی مجوز فعالیت(جواز تاسیس،پروانه ی بهره برداری،پروانه ی ساخت،جواز کسب یا کارت بازرگانی و یا هر گونه گواهی فعالیت صادره از نهادهای نظارتی و حاکمیتی دولتی)
شخص حقوقی:
1)کپی شناسنامه
2)کپی کارت ملی
3)کپی روزنامه ی  تاسیس و آخرین تغییرات شرکت(از آخرین تغییرات شرکت نباید بیش از دو سال گذشته باشد)
4)کپی مجوز فعالیت(جواز تاسیس،پروانه ی بهره برداری،پروانه ی ساخت،جواز کسب یا کارت بازرگانی و یا هر گونه گواهی فعالیت صادره از نهادهای نظارتی و حاکمیتی دولتی)
5)کارت بازرگانی(در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد)
نکته:در صورتی که در تصویر علامت یا نام مورد نظر شما جهت ثبت کلمه یا حروف لاتین استفاده نشده باشد،ارائه ی کارت بازرگانی الزامی نخواهد بود.
در  رابطه با هزینه های مربوط به ثبت برند نیز مفصلاَ در مطالب پیشین توضیح دادیم.علاوه بر آن  شما همواره می توانید در صورت وجود هرگونه ابهامی سوالات خود را با ما در میان بگذارید.

   




1.محصولات شیمیایی که در صنایع و علوم و عکاسی(فتوگرافی)کشاورزی و پرورش نباتات و جنگل بانی استعمال می شود،کود(طبیعی ومصنوعی)ترکیبات آتش نشانی،مواد آب دادن فلزات،ترکیبات شیمیایی جهت جوشکاری،محصولات شیمیایی جهت حفظ مواد غذایی،مواد دباغی و مواد چسب دار برای صنایع.

 2.رنگ،روغن جلا،لاک،مواد ضد زنگ زدگی و جلوگیری از فاسد شدن چوب،مواد رنگی،مواد اکاله،صمغ،فلزات به شکل ورق و گرد جهت نقاشی و آرایش و تزیین.

3.ترکیبات جهت سفید کردن و سایر مواردی که برای شستشو به کار می رود،ترکیباتی که جهت پاک و تمیز و براق کردن و لکه گیری و گرفتن چربی و ساییدن و صیقل دادن استعمال می شود،صابون،عطریات،روغن اسانس،مواد آرایشی،محلول های موی سر،گرد و خمیر دندان.

4.انواع روغن و چربی های صنعتی (به استثنای روغن ها و چربی های خوراکی و روغن های اسانس)روغن ماشین،ترکیبات گردگیر و جاذب،انواع سوخت(از جمله بنزین)و مواد روشنایی،شمع،شمع مومی و کچی،شمع کوچک(شب سوز)فتیله.

5.مواد دارویی و بیطاری و بهداشتی،مواد خوراکی و آشامیدنی مخصوص بیماران و کودکان،مشمع و لوازم جراحت بندی،لوازم پر کردن دندان،موم دندان سازی،مواد ضد عفونی کردن ترکیبات جهت دفع نباتات هر روزه و حشرات و حیوانات موذی.

فلزات معدنی و مصنوعات فلزی

6.فلزات عادی اعم از تهیه نشده و نیمه تهیه شده و ترکیبات آن،لنگر،سندان،زنگ و ناقوس،لوازم ساختمانی به شکل ورقه و ریخته شده،ریل و سایر لوازم فلزی جهت راه آهن،زنجیر(به استثنای زنجیرهای وسایل نقلیه)کابل و سیم و مفتول(غیر برقی)قفل و بست و بند،لوله های فلزی،صندوق و صندوقچه ی آهنی،گلوله ی فولادی،نعل اسب،میخ و پیچ،سایر مصنوعاتی که از فلزات گرانبها ساخته نشده و در هیچ طبقه ی دیگری ذکر نگردیده است،مواد معدنی.

7.انواع ماشین و ماشین های افراز،موتورها(به استثنای موتورهای مخصوص وسایل نقلیه)قفل های اتصال و تسمه ی انتقال قوه(به استثنای قفل و تسمه های قفل و تسمه های مخصوص وسایل نقلیه)دستگاه های بزرگ کشاورزی،ماشین جوجه کشی

8.آلات و افزارهای یدی،آلات برنده،و چنگال و قاشق،اسلحه ی سرد

دستگاه و لوازم و آلات فنی و علمی و صنعتی

دستگاه و آلات علمی و دریانوردی و مهندسی و برقی(از جمله بی سیم)و عکاسی و سینما توگراف و آلات بصری و اوزان و مقیاس ها و اسباب علامت دادن و کنترل (نظارت)دستگاه و لوازم نجات و آموزش،دستگاه خودکار و باژتون یا پول فلزی ،ماشین های گویا،صندوق ثبات خودکار جهت پول،ماشین های حساب،ماشین های آتش خاموش کن.

10.آلات و ادوارت جراحی و طبی و دندان سازی و بیطاری.(از جمله پا و دست و چشم و دندان های مصنوعی)

11.تاسیسات و لوازم روشنایی و گرم کردن و مولد بخار و طبخ و تبرید و خشک کردن و تهویه و لوله کشی آب و بهداشتی.

12.وسایل نقلیه،دستگاه های حمل و نقل زمینی،دریایی و هوایی.

13.اسلحه ی گرم،مهمات و خمپاره،مواد قابل احتراق،لوازم آتشبازی.

14.فلزات گرانبها و ترکیبات آن ها و مصنوعات ساخته شده از فلزات گرانبها و یا روکش شده با آن(به استثنای آلات برنده و چنگال و قاشق)جواهرات و سنگ بهای گرانبها،ساعت و آلات کرونومتر

15.آلات موسیقی(به استثنای ماشین های ناطق و دستگاه های بی سیم)

مصنوعات و اشیای ساخته شده از مواد مختلف

16.کاغذ و کالای ساخته شده از کاغذ،مقوا و کالاهای ساخته شده از مقوا،مطبوعات،روزنامه،مجلات،کتاب و لوازم صحافی،عکس،لوازم التحریر ،لوازم چسب دار(برای لوازم التحریر)لوازم هنری ،قلم موی نقاشی،ماشین تحریر و لوازم دفتر(به استثنای مبل) ،لوازم آموزش و ترتیب(به استثنای دستگاه های آموزشی)ورق بازی،حروف و کلیشه ی مطبعه.

17.کائوچو کم لاستیک(بالاتا)و مواد مشابه آن،کالاهای ساخته شده از مواد مزبور که در سایر طبقات ذکر شده است.لوازم باربندی و انسداد و لوازم عایقکاری،پنبه نسوز،میکا،مجصولات ساخته شده از آن ها لوله ی قابل ارتجاع و غیر فلزی.

18.چرم و چرم مصنوعی،لوازم ساخته شده از آن ها که در سایر طبقات ذکر نشده است.پوست،چمدان و کیف های دستی مسافرتی،چتر،عصا،شلاق و زین و برگ و اشیای سراجی.

19.لوازم و مصالح ساختمانی،سنگ طبیعی و مصنوعی،سمنت،آهک،ملات،گچ،شن،لوله های سفالی یا سمنتی،مصالح راهسازی،آسفالت،قطران و غیره،ساختمان های متحرک،بناهای سنگی،سرلوله بخاری دیواری.

20.مبل،آیینه،قاب و مصنوعاتی که در سایر طبقات ذکر نشده و از موارد زیر ساخته شده است:

چوب،چوب پنبه،نی،حصیرو سبد و ترکه،شاخ،استخوان،عاج،صدف،مرجان،کهربا،فلس و دمارماهی،گوش ماهی کف دریا،سلولویید و محصولات مشابه کلیه مواد مزبور.

21.لوازم و ظروف کوچک خانه داری(که از فلز قیمتی ساخته نشده و یا روکوش نشده است)شانه و ابر،ماهوت پاک کن(به استثنای قلم موی نقاشی)لوازم مخصوص تهیه قلم و ماهوت پاک کن،(به استثنای قلم موی نقاشی)لوازم مخصوص تهیه قلم و ماهوت پاک کن،آلات و لوازم جهت پاک و تمیز کردن،براده ی فولاد،شیشه آلات،اشیای ساخته شده از چینی و بدل چینی و سفال که در سایر طبقات ذکر نشده است.

مصنوعات نساجی:

22.طناب،ریسمان،تور،چادر،سایه افکن،کیسه و روپوش کالا،بادبان و شراع،کیسه و گونی،پوشال و لوازم پر کردن(مو،کاپوک،علف دریای و غیره)منسوجات تهیه شده از مواد الیافی خام.

23.انواع نخ.

24.انواع پارچه،رختخواب و سفره ی میز،اشیایی بافته شده که در سایر طبقات ذکر نشده است.

25.ملبوس از جمله کفش و پوتین و کفش راحتی.

26.توری و اشیای قلابدوزی،روبان و حاشیه و قیطان ،دکمه ،دکمه فشاری ،قزنقفلی ،سنجاق و سوزن ،گل های مصنوعی.

27.قالی و قالیچه،حصیر و پادری و بوریا،فرش های مشمعی و سایر پوشش های کف اطاق،روپوش های غیر پارچه ای

اسباب بازی و لوازم ورزشی

28.اسباب بازی و تفریح،لوازم ورزش و ژیمناستیک(به استثثنای ملبوس)تزیینات و لوازم آرایش،درخت نوئل.

مواد غذایی و محصولات کشاورزی

29.گوشت ماهی،طیور،شکار،عصاره های گوشت،سبزیجات و میوه جات و پخته شده و به صورت کنسرو،ژله و مربا،تخم مرغ،شیر و سایر محصولات لبنی،روغن و دنیات خوراکی،کنسرو ترشی.

30.قهوه،چای،کاکائو،قند و شکر،برنج(تاپیوکا) ،آرد هندی(لاکو) ،بدل،قهوه،آرد،ترکیبات تهیه شده از غلات،نان،بیسکوئیت،نان های شیرینی و شیرینی جات ،بستنی،عسل،شیره،ملاس و خمیرمایه گرد نانوایی،نمک،خردل،فلفل،سرکه،ادویه جات،یخ،چاشنی.

31.محصولات کشاورزی و پرورش گیاه و جنگلبانی و دانه هایی که در سایر طبقات ذکرنشده است.

32.آب های معدنی و گازدار و سایر نوشابه های غیرالکلی،شربت و سایر ترکیبات جهت تهیه ی نوشابه.

33.علائم مخصوص خدمات

34.کالاهایی که در هیچ یک از این طبقات ذکر نشده است.

   


مجمع عمومی عادی

چهارشنبه 16 بهمن 1398 نویسنده: درسا م |


مجمع عمومی عادی یکی از رکن های هر شرکتی ست که تصمیمات این مجمع باید در اداره ثبت شرکت ها ثبت بشه تا اعتبار قانونی داشته باشه. مجمع عمومی عادی برای موارد ذیل تشکیل میشه:

انتخاب و عزل اعضای هیئت مدیره، تغییرات کلی و یا تعدی از اعضای هیئت مدیره، تعیین حق حضور و پاداش اعضای هیئت مدیره و و تعیین پاداش مدیرعامل و تعیین حق الزحمه بازرسین و تعیین پاداش کارکنان
انتخاب عضو جانشین یا علی البدل یا فوت شده و مستعفی
انتخاب بازرسین اصلی و علی البدل شرکت، تغییر بازرسین شرکت
تصویب ترازنامه سود و زیان شرکت
انتخاب روزنامه کثیرالانتشار برای درج آگهی های شرکت
تصویب چگونگی در مورد انتخاب، شرح وظایف و اختیارات هیئت های منتخب
بررسی و تصمیم گیری در هر موردی که هیئت مدیره پیشنهاد میده
هرگونه تصمیمی در امور داخلی شرکت مثل بررسی و تصویب تسهیلات اعطایی و …
انتخاب و تغییر مدیر تصفیه شرکت بعد از انحلال شرکت ( انتخاب مدیر تصفیه در زمان انحلال شرکت در مجمع عمومی فوق العاده انجام میشه)
تصویب ترازنامه سود و زیان عملکرد و صورت های مالی مدیر تصفیه در زمان انحلال شرکت

جلسه مجمع عمومی عادی توسط هیئت رئیسه ای که شامل یک رئیس ، دو ناظر و یک منشی اداره میشه.

هر چهار نفر باید سن قانونی داشته باشن. رئیس جلسه باید رئیس هیئت مدیره باشه مگر جلسه انتخاب مدیران باشه که در اینصورت رئیس جلسه از سهامداران انتخاب میشه،

ناظرین باید از سهامداران باشن، منشی جلسه می تونه از سهامداران باشه یا از بازرسین یا هر شخص دیگه ای که در شرکت سمت و سهم نداره.

صورتجلسه مجمع عادی توسط منشی جلسه تنظیم میشه و باید به تایید و امضای هیئت رئیسه مجمع برسه.

مجمع عمومی عادی به دو صورت مجمع عمومی عادی سالیانه و مجمع عمومی بطور فوق العاده تشکیل میشه

فرق این دو مجمع در زمان برگزاری آن هاست. مجمع عمومی عادی سالیانه حداکثر چهار ماه بعد از پایان سال مالی تشکیل میشه و مجمع عمومی عادی بطور فوق العاده در حین سال مالی تشکیل میشه

صاحبان سهام شرکت ها در اجتماع سالیانه خود برای تصویب حسابرسی ها و ترازنامه سود و زیان و تعیین مدیران و بازرسان و حجر و فوت و استعفا یا سلب شریط مدیر یا بازرسین و موارد موضوع ماده 112  لایحه اصلاحی قانون تجارت، در مجمع عمومی عادی اتخاذ تصمیم می کنن

01
حد نصاب تشکیل مجمع عادی
طبق ماده 87 لایحه اصلاحی قانون تجارت، حداقل بیشتر از نصف سهامدارانی که حق رای دارند حضورشون الزامی­ست. اگه در اولین دعوت ، حد نصاب برای تشکیل مجمع رعایت نشد، برای بار دوم از سهامداران دعوت میشه، ایندفعه با هر تعداد سهامدارانی که حق رای دارن مجمع رسمیت پیدا می کنه و می تونن تصمیم گیری کنن به شرط اینکه در آگهی دعوت نوبت دوم حتما نتیجه دعوت اول قید بشه.

02
حد نصاب اخذ رای در مجمع عادی
باید توجه کرد که در مجمع عمومی عادی تصمیمات با اکثریت نصف بعلاوه یک آرای حاضرین در مجمع معتبر است، مگر اینکه موضوع جلسه انتخاب مدیران و بازرسن باشه که در اینصورت با اکثریت نسبی معتبر است. برای انتخاب مدیران تعداد آرای هر رای دهنده در تعداد مدیرانی که باید انتخاب بشن ضرب میشه و حق رای هر رای دهنده برابر این حاصل ضرب میشه. هر رای دهنده می تونه آرای خودشو به یک نفر بده یا اینکه بین هر چند نفری که بخواد تقسیم کنه، اساسنامه شرکت نمی تونه بر خلاف این مواردی که ذکر شد ترتیب دیگه ای مقرر کنه.

نکته : حد نصاب یعنی حضور عده لازم برای تشکیل جلسه، که در زمان تشکیل جلسات مجامع عمومی مشخص میشه

نکته: اکثریت آرا یعنی اکثریت لازم جهت اتخاذ تصمیمات مجامع عمومی و معتبر بودن تصمیمات

نکته: اساسنامه شرکت میتونه ترتیب دیگه ای برای عده لازم جهت تشکیل جلسه و آرای لازم جهت اتخاذ تصمیمات با موافقت سهامدارن در نظر بگیره.

همه تصمیماتی که در مجمع عمومی عادی تصویب میشه، ثبت و آگهی روزنامه نمیشه مثلا کلیه امور داخلی شرکت یا حق الزحمه و پاداش هیئت مدیره و حق الزحمه بازرسین یا تقسیم سود بین سهامداران یا تخلفات هیئت مدیره یا آئین نامه های داخلی شرکت شامل امور مالی و استخدامی. در ضمن نقل و انتقال سهام هم می تونه در این مجمع تشکیل بشه که مورد آگهی نداره.

03
مجمع عمومی فوق العاده
هر زمانیکه برای شرکت مورد فوق العاده ای پیش بیاد مجمع عمومی فوق العاده تشکیل میشه. در مجمع عمومی فوق العاده سهامدارانی که حق رای دارن حاضر میشن. کلا برای مجامع عمومی اعم از عادی و فوق العاده سهامداران حقیقی و حقوقی حاضر میشن. جلسه مجمع عمومی فوق العاده ای توسط هیئت رئیسه ای که شامل یک رئیس ، دو ناظر و یک منشی اداره میشه. هر چهار نفر باید سن قانونی داشته باشن. رئیس جلسه باید رئیس هیئت مدیره باشه مگر جلسه انتخاب مدیران باشه که در اینصورت رئیس جلسه از سهامداران انتخاب میشه، ناظرین باید از سهامداران باشن، منشی جلسه می تونه از سهامداران باشه یا از بازرسین یا هر شخص دیگه ای که در شرکت سمت و سهم نداره. صورتجلسه مجمع عمومی فوق العاده ای توسط منشی جلسه تنظیم میشه و باید به تایید و امضای هیئت رئیسه مجمع برسه.

صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده برای موارد زیر است
تغییر در کلیه مواد اساسنامه و یا تغییر کل اساسنامه
تصمیم گیری در مورد پیشنهاد افزایش و کاهش سرمایه شرکت
انحلال شرکت
تبدیل ماهیت شرکت
ادغام شرکت
باید توجه کرد که مجمع عمومی فوق العاده راجب تمامی مواد اساسنامه اختیار مطلق نداره بعنوان نمونه طبق ماده 94 لایحه اصلاحی قانون تجارت مجمع عمومی فوق العاده نمی تونه تابعیت شرکت را تغییر بده یا هیچ اکثریتی نمی تونه اساسنامه رو طوری تغییر بده که به تعهدات سهامداران اضافه بشه یا حقوق مسلم اونهارو ندید بگیره

مجمع عمومی فوق العاده زمانی میتونه سرمایه شرکت را افزایش یا کاهش بده که با این کار تعهدات مالی سهامداران رو زیاد نکنه

حد نصاب تشکیل مجمع عمومی فوق العاده:
طبق ماده 84 لایحه اصلاحی قانون تجارت، حداقل بیشتر از نصف سهامدارانی که حق رای دارند حضورشون الزامی­ست. اگه در اولین دعوت ، حد نصاب برای تشکیل مجمع رعایت نشد، برای بار دوم از سهامداران دعوت میشه، ایندفعه با حضور دارندگان بیش از یک سوم سهامی که حق رای دارن مجمع رسمیت پیدا می کنه و می تونن تصمیم گیری کنن به شرط اینکه در آگهی دعوت نوبت دوم حتما نتیجه دعوت اول قید بشه.

حد نصاب اخذ رای در مجمع عمومی فوق العاده:
تصمیمات در مجمع عمومی فوق العاده با اکثریت دو سوم سهامداران حاضر در جلسه معتبر است. (نه کل حاضرین)

جلسه هیئت مدیره
این جلسه معمولاً پس از اینکه مدیران در مجمع عمومی عادی تعیین شدن تشکیل می شه و سمت های افراد را مشخص می کنه البته حق امضا نیز در این جلسه مشخص می شه.

همینطور تفویض اختیارات هیئت مدیره به مدیرعامل نیز در این جلسه انجام میشه.

در شرکت های سهامی مجمع عمومی فوق العاده می تونه به هیئت مدیره اجازه بده که ظرف مدت معینی که نباید از 5 سال بیشتر بشه، سرمایه شرکت را افزایش بده.

تفاوت حدنصاب مجامع در شرکت سهامی خاص با شرکت مسئولیت محدود
حدنصاب لازم برای مجامع عمومی فوق العاده در مسئولیت محدود 75% و اکثریت عددی و مجامع عمومی عادی 51% و اکثریت عددی است.حد نصاب لازم جهت انحلال هم 51% و اکثریت عددی است.

اما حدنصاب ها جهت تشکیل این دو مجمع 51% است یعنی چه برای مجمع عادی چه برای مجمع فوق العاده. فقط مهمترین نکته این است که حداقل لازم جهت تشکیل به غیر از 51% وجود 3 نفر از سهامداران است که ماده 101 قانون تجارت رعایت شود. قوانین در مورد انحلال شرکت سهامی خاص مانند مسئولیت محدود است البته در صورت اکثریت بودن نیز حداقل 51%  لازم است وجود 3 نفر هم فراموش نشود (رعایت ماده 101).

انواع تصمیمات مجمع عمومی فوق العاده:
تغییر در کلیه مواد اساسنامه و یا تغییر کل اساسنامه
تغییر نام شرکت
تغییر موضوع فعالیت شرکت ( تغییر کلی یا الحاق مواردی به موضوع فعالیت شرکت)
تغییر نشانی شرکت
تغییر در سرمایه شرکت اعم از افزایش و کاهش سرمایه
انواع افزایش سرمایه در شرکت های سهامی
افزایش سرمایه از طریق نقدی
افزایش سرمایه از طریق مطالبات نقدی حال شده سهامداران و یا اشخاص از شرکت
افزایش سرمایه از طریق بالا بردن مبلغ اسمی سهام
افزایش سرمایه از طریق صدور سهام جدید
افزایش سرمایه از طریق تبدیل و یا انتقال سود تقسیم نشده و یا اندوخته قانونی شرکت به سهام جدید
افزایش سرمایه از طریق آورده غیر نقدی ( در شرکت های سهامی خاص)
افزایش سرمایه از طریق مازاد تجدید ارزیابی دارایی شرکت
افزایش سرمایه از طریق پذیره نویسی و عرضه به عموم ( در شرکت های سهامی عام)
افزایش سرمایه از طریق سلب حق تقدم به نفع سهامداران
افزایش سرمایه از طریق سلب حق تقدم به نفع غیر سهامدار (سهامدار جدید)
افزایش سرمایه به موجب ادغام شرکتها، سرمایه شرکت ادغام پذیر افزایش یابد.
انواع کاهش سرمایه
کاهش اجباری سرمایه
کاهش اختیاری سرمایه
کاهش قهری
ایجاد سهام ممتاز
تغییر نوع سهام:
تبدیل سهام عادی به ممتاز و برعکس
تبدیل سهام بانام به بی نام و برعکس
تغییر مدت فعالیت شرکت
تغییر تعداد اعضای هیئت مدیره
تغییر تعداد بازرسین
تغییر سال مالی شرکت
تغییر تعداد سهام وثیقه مدیران
تغییر روابط بین مدیران
تعیین و تغییر حدود اختیارات مدیران
تغییر تشریفات دعوت و مجامع عمومی و نحوه نقل و انتقال سهام و نحوه رای گیری در مجامع
انحلال شرکت و تعیین مدیر تصفیه و محل تصفیه
تغییر شرایط انحلال
تبدیل نوع شرکت
ادغام شرکت
پس در کل میشه گفت مجمع عمومی فوق العاده برای تغییر کلی یا جزئی در اساسنامه شرکت تشکیل میشه.

اساسنامه شرکت در واقع قرارداد و توافقنامه محسوب میشه که شرکا یا سهامداران موظف اند مفادش رو رعایت کنن و روابط بین شرکا یا سهامداران با همدیگرو مشخص میکنه.

بنابراین هر گونه تغییر در مواد اساسنامه یا تصویب اساسنامه جدید باید در اداره ثبت شرکت ها به ثبت برسه.

04
تغییر نشانی شرکت
تغییر نشانی شرکت باید به ثبت در ادراه ثبت شرکت ها برسه و همچنین آگهی در روزنامه رسمی و روزنامه کثیرالانتشار بشه.

تغییر در نشانی شرکت که یکی از مواد اساسنامه است در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده است،

ولی در این مورد با توجه به اینکه در برخی از اساسنامه ها تغییر محل شرکت به هیئت مدیره تفویض می شه، عملا تغیر محل بدون تصمیم مجمع عمومی فوق العاده و فقط با تشکیل صورتجلسه هیئت مدیره انجام میشه.

به همین خاطر اختیارات هیئت مدیره در اساسنامه باید به طور کامل مشخص شده باشه.

با توجه به لینک شدن سامانه اینترنتی ثبت شرکتها با اداره پست و استعلام آن لاین کدپستی و نشانی، نشانی جدید اعلام شده باید نشانی ثبت شده در مناطق چندگانه در هر استانی باشه و  همچنین دارای کد پستی ده رقمی صحیح

05
تغییر موضوع شرکت یا الحاق مواردی به موضوع شرکت
ممکن است برای ادامه فعالیت شرکت لازم باشه موضوع شرکت تغییر کنه یا اینکه مواردی بهش اضافه بشه.

هرگونه تغییر در موضوع فعالیت شرکت در واقع تغییر مفاد اساسنامه به حساب میاد و باید به ثبت در اداره ثبت شرکتها برسه.

بنابراین باید مجمع عمومی فوق العاده ای با رعایت تشریفات مربوط به این مجمع با دستور تغییر موضوع فعالیت شرکت و اصلاح ماده مربوطه در اساسنامه تشکیل بشه.

   




به موجب ماده 107 قانون تجارت در شرکت های سهامی خاص هیئت مدیره از بین صاحبان سهام انتخاب شده و طبق آخرین مصوبه ثبت شرکت ها نباید کمتر از 3 نفر باشه.

سمت نایب رئیس هیئت مدیره علاوه بر مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره برای شرکت های سهامی الزامی است.

در ضمن انتخاب و تعیین بازرس نیز برای شرکت های سهامی اجباری بوده و اصطلاحا به بازرسین، بازرس اصلی و علی البدل گفته می شه. اما ترتیب شراکت و تقسیم سود در شرکت های سهامی خاص بر مبنای تعداد سهام می باشد برای مثال در روز اول برای شرکت 100 یا 1000 سهم تعریف می شه و بر مبنای آن درصد هر یک تعریف می گردد.

مدت مدیران در شرکت های سهامی خاص دو سال و در خصوص بازرسین یک سال مالی است. در شرکت های سهامی خاص فقط مدیرعامل می تواند خارج از سهامداران باشد و این سمت را احراز کند.

حق امضا در این نوع شرکت می تواند به صورت منفرد یا مشترک یا حتی جمعی باشد و هیچ اجبار و قانون خاصی در این خصوص وجود ندارد. فقط می توان امضای اوراق و اسناد بهادار و تعهدآور از قبیل چک و سفته و بروات را از امضای قراردادها و اوراق عادی جدا و برای هر یک حق امضای جداگانه ای تعریف کرد.

نحوه انتخاب مدیران در شرکت با مسئولیت محدود و نحوه تقسیم سود
در شرکت های با مسئولیت محدود می توان از هیئت مدیره دو نفره شامل یک مدیرعامل و یک رئیس هیئت مدیره استفاده نمود.

البته در صورتیکه بخواهید فقط با یک مدیر شرکت را به ثبت برسانید به این نوع شرکت ، شرکت تک مدیرعاملی اطلاق می گردد و این نوع شرکت فاقد هیئت مدیره می باشد. در قانون برای شرکت های با مسئولیت محدود الزامی برای تعیین بازرس مشخص نشده و فقط در صورتیکه تعداد شرکا بالای 12 نفر باشد نیاز به تعیین هیئت نظار می باشد.

در خصوص میزان سهم الشرکه و درصد مشارکت و تقسیم سود به هر ترتیبی که شرکا در روز نخست و مجمع عمومی موسس تصمیم بگیرند قابل اجراست و چون میزان شراکت افراد بر اساس سهم الشرکه و ریال محاسبه می گردد حتی می توان زیر یک درصد (برای مثال 1000 ریال) را برای شریکی در نظر گرفت.

ضمنا هر یک از سمت های نامبرده می توانند به صورت خارج از شرکا نیز انتصاب گردند. توجه داشته باشید تصمیمات هیئت مدیره همواره بر اساس اکثریت حاضر در جلسه اتخاذ می گردد ( مگر در اساسنامه ترتیب دیگری پیش بینی شده باشد) و حق امضا و دارنده سمت هایی چون رئیس هیئت مدیره و مدیرعامل تفاوتی در حق رای با سایر اعضای هیئت مدیره نخواهد داشت.

حق امضا در این نوع شرکت می تواند به صورت منفرد یا مشترک یا حتی جمعی باشد و هیچ اجبار و قانون خاصی در این خصوص وجود ندارد. فقط می توان امضای اوراق و اسناد بهادار و تعهدآور از قبیل چک و سفته و بروات را از امضای قراردادها و اوراق عادی جدا و برای هر یک حق امضای جداگانه ای تعریف کرد.

   


درباره وبلاگ


آخرین پستها


نویسندگان


آمار وبلاگ

کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic